بازدید: 0 نویسنده: ویرایشگر سایت زمان انتشار: 05-05-2026 منبع: سایت
سرخ کردن با خلاء یک فناوری پیچیده پردازش مواد غذایی است که محصولات را در دماهای پایین در یک محیط کم فشار، معمولاً زیر 6.65 کیلو پاسکال، پخته و خشک می کند. این روش به دلیل توانایی آن در تولید تنقلات با رنگهای زنده، مواد مغذی حفظشده و سطوح پایینتر آکریل آمید در مقایسه با سرخکردن سنتی مشهور است. با این حال، این «هاله سلامت» اغلب بر واقعیتهای عملیاتی و مالی قابل توجهی که مربوط میشود، سایه میاندازد. برای پردازشگرهای مواد غذایی، مدیران تحقیق و توسعه و سرمایه گذاران، ارزیابی انتقادی از معایب قبل از تعهد به این فناوری ضروری است. این راهنما فراتر از ادعاهای بازاریابی حرکت می کند و پیچیدگی های پنهان را کشف می کند و به شما کمک می کند تا تعیین کنید که آیا به دست آوردن یک دستگاه سرخ کردن خلاء برای عملیات شما مناسب است. ما موانع اقتصادی، موانع فنی و نیازهای تعمیر و نگهداری را که هزینه واقعی ورود به این بازار ممتاز را تعیین می کند، تشریح خواهیم کرد.
سرمایه گذاری اولیه بالا: CapEx قابل توجه در مقایسه با سرخ کن های جوی به دلیل مهندسی پیچیده مخازن تحت فشار.
پیچیدگی عملیاتی: نیاز به کنترل دقیق مکانیزم های روغن زدایی برای جلوگیری از موج روغن در طول فشار مجدد دارد.
شدت تعمیر و نگهداری: پمپ های خلاء، کندانسورها و آب بندی های هوابند نیاز به نظارت فنی تخصصی دارند.
محدودیتهای توان عملیاتی: اکثر سیستمهای مقرونبهصرفه مبتنی بر دستهای هستند و گلوگاههای بالقوه را در خطوط تولید با حجم بالا ایجاد میکنند.
اولین و مهمترین مانع برای هر کسبوکاری که فناوری سرخ کردن با خلاء را در نظر میگیرد، سرمایهگذاری اولیه قابل توجه است. برخلاف سرخ کن های معمولی جوی، سیستم سرخ کردن خلاء قطعه پیچیده ای از ماشین آلات صنعتی با هزینه هایی است که می تواند یک مرتبه بزرگتر باشد. درک این هزینه ها برای پیش بینی مالی واقع بینانه بسیار مهم است.
قیمت سرخ کن خلاء به دلیل چندین الزام مهندسی حیاتی است که در سرخ کن های استاندارد وجود ندارد:
مخزن با درجه فشار: محفظه سرخ کردن باید یک مخزن تحت فشار تأیید شده باشد که معمولاً از فولاد ضد زنگ ضخیم و درجه بالا (مانند SS304 یا SS316) ساخته شده است. هنگامی که یک خلاء عمیق به داخل کشیده می شود، باید در برابر فشار اتمسفر بسیار زیاد خارجی مقاومت کند. این امر مستلزم جوشکاری، آزمایش و صدور گواهینامه تخصصی است و هزینه های قابل توجه مواد و نیروی کار را اضافه می کند.
سیستم خلاء: یک پمپ خلاء قدرتمند (اغلب یک پمپ حلقه مایع برای دوام) برای تخلیه سریع هوا و بخار آب مورد نیاز است. این سیستم جزء اصلی هزینه و مصرف کننده اولیه انرژی است.
واحدهای تبرید و کندانسور: برای حفظ خلاء، بخار آب جوشانده شده از غذا باید قبل از رسیدن به پمپ گرفته شود. این کار با یک کندانسور یا مبدل حرارتی یخچال دار بزرگ انجام می شود که لایه دیگری از پیچیدگی و هزینه را اضافه می کند.
هزینه ها به خود دستگاه ختم نمی شود. تاسیسات شما باید برای پشتیبانی از عملیات خود آماده باشد. این اغلب شامل هزینه های سرمایه ای قابل توجهی برای ارتقاء زیرساخت می شود:
سیستم های خنک کننده: واحد کندانسور به جریان ثابت آب سرد یا خنک کننده دیگری نیاز دارد. این ممکن است مستلزم نصب یک چیلر صنعتی اختصاصی و یک سیستم آب حلقه بسته باشد که به خودی خود نشان دهنده یک پروژه بزرگ است.
ردپای الکتریکی: ترکیبی از عناصر گرمایش، یک پمپ خلاء قدرتمند و یک سیستم تبرید منجر به بار الکتریکی بالا می شود. بسیاری از تاسیسات به تابلوهای برق، ترانسفورماتورها یا حتی خطوط سرویس جدید نیاز دارند تا بتوانند به طور ایمن تقاضا را مدیریت کنند.
در حالی که CapEx اولیه دلهره آور است، یک تجزیه و تحلیل کامل نیاز به بررسی هزینه کل مالکیت (TCO) دارد. یک طراحی خوب دستگاه سرخ کردن خلاء می تواند پس انداز طولانی مدتی را ارائه دهد که به جبران قیمت اولیه کمک می کند. دمای عملیاتی پایین به طور چشمگیری تخریب روغن پخت و پز را کاهش می دهد و اکسیداسیون و پلیمریزاسیون را کاهش می دهد. این به این معنی است که روغن بسیار طولانیتر است و منجر به صرفهجویی قابل توجهی در یک ماده خام اصلی میشود. علاوه بر این، کیفیت برتر محصولات سرخ شده در خلاء اغلب به آنها اجازه می دهد تا قیمت بالاتری در بازار داشته باشند. یک مورد تجاری موفق به این بستگی دارد که آیا این نشانه گذاری حق بیمه بالقوه و صرفه جویی عملیاتی می تواند بازدهی کافی در سرمایه گذاری اولیه بالا در طول عمر تجهیزات ایجاد کند یا خیر.
یکی از جنبه های نادرست سرخ کردن در خلاء، فرآیند روغن زدایی است. این یک ویژگی اختیاری نیست. این یک نیاز اساسی برای تولید یک محصول کم روغن و با کیفیت است. عدم مدیریت صحیح این مرحله منجر به یک میان وعده چرب و نامطلوب می شود که مزیت اصلی این فناوری را کاملاً نفی می کند.
در حین سرخ کردن با خلاء، آب به سرعت از محصول غذایی خارج می شود و ساختار متخلخل و اسفنج مانندی از خود به جا می گذارد. تا زمانی که سیستم در خلاء عمیق باقی می ماند، جریان بخار آب به بیرون از ورود روغن به این منافذ جلوگیری می کند. لحظه بحرانی زمانی رخ می دهد که فرآیند به پایان می رسد و محفظه باید به فشار اتمسفر بازگردانده شود. اگر محصول همچنان در روغن غوطه ور باشد که خلاء شکسته شود، افزایش ناگهانی فشار خارجی فوراً روغن را به عمق ساختار محصول وارد می کند. این 'اثر اسفنجی' می تواند منجر به محصول نهایی با محتوای روغن حتی بالاتر از یک ماده سرخ شده سنتی شود.
برای جلوگیری از این جذب فاجعه بار روغن، محصول باید *قبل از* فشار دادن مجدد از روغن خارج شود. این امر از طریق یک مکانیسم داخلی روغن زدایی به دست می آید، که یک تمایز کلیدی بین سرخ کن های خلاء با کیفیت بالا و با کیفیت پایین است. موثرترین روش سانتریفیوژ یکپارچه است. این شامل قرار دادن محصول سرخ شده در سبدی است که با سرعت بالا (مثلاً 600-900 دور در دقیقه) در داخل محفظه خلاء می چرخد. نیروی گریز از مرکز به طور موثر روغن اضافی سطح محصول را در حالی که هنوز در حالت خلاء است از بین می برد. تنها پس از کامل شدن این چرخه روغن زدایی می توان محفظه را با خیال راحت به فشار اتمسفر بازگرداند.
طراحی و قابلیت اطمینان این سیستم روغن زدایی داخلی بسیار مهم است. یک سیستم بد طراحی شده با سرعت چرخش پایین، تعادل نامناسب، یا انتقال آهسته از سرخ کردن به چرخش می تواند منجر به نتایج متناقض شود. هنگام ارزیابی الف دستگاه سرخ کردن خلاء ، مکانیسم روغن زدایی باید نقطه اصلی بررسی باشد. در عمل، اپراتورها متوجه میشوند که فرآیند روغنزدایی معیوب، علت شماره یک محصولات چرب و غیرقابل قبول است. این یک میان وعده امیدوارکننده 'سالم' را به شکست تولید تبدیل می کند که باعث هدر رفتن مواد خام، نفت و انرژی می شود.
در حالی که سرخ کردن خلاء در تولید محصولات باکیفیت برتر است، افزایش تولید چالش های منحصر به فردی را ایجاد می کند که در خطوط سرخ کردن جوی یافت نمی شود. فیزیک حفظ خلاء ذاتاً به نفع پردازش دستهای است که میتواند محدودیتهای قابل توجهی را برای تولیدکنندگان با حجم بالا ایجاد کند.
اکثریت قریب به اتفاق سیستم های سرخ کردنی با خلاء تجاری در دسترس، مبتنی بر دسته ای هستند. یک چرخه تولید معمولی شامل چندین مرحله متمایز و زمانبر است:
بارگیری: محصول خام در سبد سرخ کردنی بارگیری می شود.
کاهش فشار: محفظه آب بندی می شود و پمپ خلاء هوا را تخلیه می کند که می تواند چند دقیقه طول بکشد.
سرخ کردن: محصول برای مدت زمان مشخص سرخ شده است.
روغن زدایی: سبد را بلند کرده و می چرخانند تا روغن اضافی آن گرفته شود.
فشار مجدد: خلاء شکسته می شود و محفظه به فشار اتمسفر باز می گردد.
تخلیه: محصول نهایی حذف می شود.
کل این چرخه باعث خرابی قابل توجهی بین دسته ها می شود. بر خلاف سرخ کن اتمسفری پیوسته که در آن محصول به طور مداوم از طریق روغن حرکت می کند، خروجی سرخ کن خلاء دسته ای توسط کل زمان چرخه آن محدود می شود، نه فقط زمان سرخ کردن. این می تواند به یک گلوگاه بزرگ در خط تولید بزرگتر تبدیل شود و ظرفیت کلی کارخانه را محدود کند.
سیستمهای سرخ کردنی با خلاء مداوم وجود دارند، اما بسیار نادر، پیچیده و گران هستند. آنها به سیستمهای قفل هوا (دریچههای چرخشی یا محفظههای قفل فشار) در ورودی و خروجی نیاز دارند تا به محصول اجازه ورود و خروج از منطقه خلاء بدون شکستن مهر و موم را بدهد. دقت مهندسی مورد نیاز برای قابل اعتماد ساختن این قفل های هوا تحت استفاده مداوم بسیار زیاد است. در نتیجه، این سیستمها معمولاً برای خطوط تولید اختصاصی در مقیاس بزرگ رزرو میشوند که در آن سرمایهگذاری سرمایه میتواند با حجم عظیم توجیه شود.
کارکردن یک سرخ کن با خلاء دسته ای نسبت به سرخ کن معمولی «تنظیم و فراموش» مستلزم نیروی ماهر بیشتری است. اپراتورها باید برای مدیریت چرخه های فشار، نظارت بر سطوح خلاء و عیب یابی مشکلات آب بندی آموزش ببینند. آنها به طور فعال در هر دسته، از بارگیری تا تخلیه، شرکت دارند. این امر باعث افزایش هزینه نیروی کار به ازای هر کیلوگرم محصول نهایی شده و به نیروی کار ماهرتر از نظر فنی نیاز دارد. خطر خطای اپراتور، مانند شکستن خلاء در زمان نامناسب، نیز بسیار بیشتر است.
کارایی سرخ کن خلاء کاملاً به توانایی آن در ایجاد و نگهداری محیطی مهر و موم شده و کم فشار بستگی دارد. این باعث می شود نسبت به همتایان جوی خود نسبت به مسائل نگهداری بسیار حساس تر باشد. قابلیت اطمینان سیستم به یکپارچگی آب بندی آن، عملکرد پمپ های آن و تمیزی کندانسور آن بستگی دارد.
درب اصلی ظرف سرخ کردنی با یک واشر بزرگ که معمولاً از سیلیکون یا پلیمر بادوام دیگر ساخته شده است، مهر و موم شده است. این واشر در معرض چرخه های مکرر تغییر فشار و دما قرار می گیرد. با گذشت زمان، ممکن است سایش، سفت و یا آسیب ببیند. حتی یک نشت کوچک هوا می تواند از رسیدن سیستم به سطح خلاء هدف جلوگیری کند. این فرآیند را با بالا بردن نقطه جوش آب به خطر می اندازد و منجر به بافت ناهماهنگ محصول، رنگ های تیره تر و تخریب بالقوه روغن می شود. بازرسی منظم و تعویض به موقع تمام مهر و موم ها و واشرها از وظایف تعمیر و نگهداری غیر قابل مذاکره است.
کندانسور قهرمان گمنام سیستم است که مسئول به دام انداختن مقادیر زیادی بخار آب و ترکیبات آلی فرار (VOCs) آزاد شده از غذا است. همانطور که این مخلوط متراکم می شود، می تواند بقایای چسبنده یا لایه هایی را روی سطوح مبدل حرارتی به جا بگذارد. اگر به طور منظم تمیز نشود، این رسوب باعث کاهش راندمان کندانسور می شود. کندانسور ناکارآمد نمی تواند بخار آب را با سرعت کافی حذف کند و باعث می شود فشار خلاء در طول چرخه سرخ کردن افزایش یابد. در موارد شدید، این بخارات می توانند از طریق پمپ خلاء عبور کنند و به طور بالقوه روغن آن را آلوده کرده و باعث خرابی زودرس شوند.
هنگامی که یک سیستم جاروبرقی از کار می افتد، نمی توان آن را توسط مکانیک عمومی کارخانه تعمیر کرد. عیب یابی و تعمیر پمپ های خلاء، خطوط مبرد و سیستم های کنترل پیچیده نیاز به دانش تخصصی دارد. پیدا کردن تکنسین های واجد شرایط برای کار بر روی تجهیزات خلاء صنعتی می تواند دشوار و گران باشد، به خصوص در مناطقی که پایگاه صنعتی قوی ندارند. این پتانسیل طولانی مدت از کار افتادگی به دلیل فقدان تخصص موجود، یک ریسک عملیاتی قابل توجه است که کسب و کارها باید در نظر بگیرند.
در حالی که سرخ کردن با خلاء برای بسیاری از محصولات دگرگون کننده است، اما یک راه حل جهانی نیست. محیط منحصر به فرد با دمای پایین و فشار کم، بافت ها و پروفایل های طعم خاصی را ایجاد می کند که ممکن است برای هر نوع غذایی مناسب نباشد. درک این محدودیت ها برای جلوگیری از شکست های پرهزینه توسعه محصول کلیدی است.
مشخصه تنقلات سرخ شده در خلاء، تردی ظریف و متخلخل است. این برای میوه ها و سبزیجات ایده آل است. با این حال، برای محصولات خاص، به ویژه آنهایی که دارای پروتئین بالا یا محتوای نشاسته کم هستند، این بافت را می توان کمتر رضایت بخش تر از ترد سخت و شیشه ای حاصل از سرخ کردن در اتمسفر با حرارت بالا دانست. به عنوان مثال، برخی از محصولات گوشت یا غذاهای دریایی ممکن است بافتی پف کرده یا فوم مانند به جای نیش متراکم مورد نظر ایجاد کنند. واکنش Maillard و کاراملی شدن، که به یکپارچگی ساختاری و ترد اسنکهای سنتی کمک میکند، تا حد زیادی در سرخ کردن خلاء وجود ندارد.
پردازش در دمای پایین برای حفظ طعم طبیعی و لطیف ماده خام عالی است. یک چیپس توت فرنگی سرخ شده در خلاء مزه شدید توت فرنگی تازه دارد. با این حال، این نیز می تواند یک نقطه ضعف باشد. این فرآیند ترکیبات طعم فرار 'خام' یا 'سبز' را حفظ می کند که معمولاً توسط حرارت زیاد خارج می شوند یا تبدیل می شوند. برای محصولاتی که مصرفکنندگان انتظار دارند طعم «برشتهشده»، «برشتهشده» یا «کاراملیشده» مانند چیپس سیبزمینی یا آجیل خاص باشد، ممکن است نتیجه حاصل از سرخکن خلاء مزهای ملایم یا ناتمام داشته باشد. این فناوری طعم را حفظ می کند، اما لزوماً آن را به روش پخت و پز سنتی توسعه نمی دهد.
دستیابی به نتایج بهینه با سرخ کن خلاء اغلب نیاز به پیش پردازش فشرده تری نسبت به سرخ کردن سنتی دارد. این مراحل اضافی زمان، کار و هزینه را به خط تولید کلی اضافه می کند.
بلانچ کردن: بسیاری از سبزیجات باید بلانچ شوند تا آنزیم هایی که در غیر این صورت باعث قهوه ای شدن می شوند، غیرفعال شوند، حتی در دمای پایین.
انجماد: یخ زدن محصول قبل از سرخ کردن می تواند به ایجاد ساختار متخلخل تر کمک کند و منجر به بافت نهایی ترد شود.
کمآبی اسمزی: خیساندن میوهها در محلول قند میتواند به حذف مقداری آب و بهبود بافت کمک کند، اما یک مرحله قابل توجه اضافه میکند و مشخصات تغذیهای را تغییر میدهد.
تصمیمگیری در مورد سرمایهگذاری در فناوری سرخ کردن با خلاء نیاز به ارزیابی استراتژیک محصولات، بازار و قابلیتهای عملیاتی شما دارد. این یک ابزار تخصصی است، نه یک جایگزین جهانی برای همه نیازهای سرخ کردنی. از این چارچوب برای هدایت ارزیابی خود استفاده کنید.
ابتدا، ارزیابی کنید که آیا محصول شما برای فناوری مناسب است یا خیر. سرخ کردن با خلاء عالی است:
میوه های با قند بالا: محصولاتی مانند سیب، موز و جک فروت را می توان بدون سوختن قندها به صورت ترد سرخ کرد، که در سرخ کن های جوی تقریبا غیرممکن است.
سبزیجات حساس: سبزیجات با رنگ ها و طعم های ظریف مانند بامیه، چغندر و هویج جذابیت طبیعی خود را حفظ می کنند.
غذاهای دریایی ممتاز: برخی از غذاهای دریایی را می توان بدون اینکه سفت یا بیش از حد پخته شود، با بافتی منحصر به فرد طبخ کرد.
اگر محصول اصلی شما به دلیل طعم و بافت خاص خود به کارامل سازی با حرارت بالا متکی است (به عنوان مثال، چیپس سیب زمینی سنتی)، سرخ کردن در خلاء ممکن است انتخاب مناسبی نباشد.
مدل مالی شما باید واقع بینانه باشد. محرک اولیه بازگشت سرمایه (ROI) توانایی فروش محصول شما با حق بیمه قابل توجه است. این 'نشانهگذاری ممتاز' با مزایایی مانند محتوای چربی کمتر، رنگ زنده، برچسب تمیز و بافت جدید توجیه میشود. شما باید هزینه پیش بینی شده خود را به ازای هر کیلوگرم محصول نهایی، با در نظر گرفتن استهلاک بالای CapEx، افزایش مصرف انرژی و نیروی کار تخصصی محاسبه کنید. مدل کسب و کار شما تنها زمانی قابل اجرا است که قیمت قابل دستیابی در بازار به راحتی از این هزینه تولید بالا تجاوز کند.
وقتی شروع به فهرست کوتاه تامین کنندگان ماشین آلات بالقوه می کنید، روی جزئیات مهندسی که بر عملکرد و قابلیت اطمینان تاثیر می گذارد تمرکز کنید. یک ماشین ارزان قیمت با طراحی ضعیف در درازمدت از طریق ضایعات و خرابی محصول هزینه بیشتری خواهد داشت. برای مقایسه انتقادی گزینه ها از جدولی مانند جدول زیر استفاده کنید.
| ویژگی ارزیابی | مواردی که باید به دنبال آن باشید (بهترین روش) | اشتباه رایجی که باید از آن اجتناب کنید |
|---|---|---|
| مکانیزم روغن زدایی | سانتریفیوژ پرسرعت (>600 دور در دقیقه) به طور کامل در محفظه خلاء یکپارچه شده است. انتقال سریع از سرخ کردن به چرخش. | سیستم های روغن زدایی خارجی، آهسته یا مبتنی بر گرانش که امکان جذب مجدد روغن را در حین فشار مجدد فراهم می کند. |
| نوع پمپ خلاء | پمپهای خلاء رینگ مایع قوی هستند و رطوبت را به خوبی کنترل میکنند که منجر به عمر طولانیتر میشود. | پمپ های روغنی ارزان تر که نیاز به تعمیر و نگهداری مکرر دارند و به راحتی توسط بخار آب آلوده می شوند. |
| راندمان کندانسور | یک سطح بزرگ و یک سیستم تبرید با اندازه مناسب برای تحمل حداکثر رطوبت محصول شما. | کندانسورهای کماندازه که نمیتوانند ادامه دهند و باعث کاهش سطح خلاء در اواسط چرخه و افزایش زمان فرآیند میشوند. |
| سهولت در تمیز کردن (CIP) | سیستم های یکپارچه Clean-In-Place (CIP) با توپ های اسپری به خوبی قرار گرفته و سطوح داخلی صاف و صیقلی بدون لکه های مرده. | طرحهای داخلی پیچیده با مناطق صعب العبور، گوشههای تیز یا جوشهای غیربهداشتی که زمان تمیز کردن را طولانیتر میکند. |
سرخ کردن در خلاء یک معامله قانع کننده ارائه می دهد. از یک طرف، کیفیت بی نظیر محصول، حفظ رنگ، مواد مغذی و طعم و در عین حال کاهش چشمگیر محتوای روغن و ترکیبات مضر مانند آکریل آمید را ارائه می دهد. از سوی دیگر، نیاز به سرمایه گذاری اولیه بالایی دارد، پیچیدگی عملیاتی قابل توجهی دارد و نیاز به تعمیر و نگهداری فشرده دارد. تصمیم برای سرمایه گذاری صرفاً در مورد خرید یک قطعه جدید از تجهیزات نیست. این یک تعهد استراتژیک به یک روش تولید با تکنولوژی بالا و سربار بالا است.
در نهایت، یک دستگاه سرخ کردنی با خلاء یک دارایی استراتژیک برای مشاغلی است که بازار تنقلات ممتاز و بهداشتی را هدف قرار می دهند. این برای ایجاد محصولات نوآورانه 'Clean Label' که می تواند قیمت بالاتری داشته باشد ایده آل است. موفقیت به توانایی یک شرکت در تسلط بر فناوری، مدیریت هزینه های آن و بازاریابی موثر ویژگی های برتر محصولاتش بستگی دارد. اگر کسب و کار شما منابع مالی و استعداد فنی برای جذب این سربار را دارد، سرخ کردن با خلاء می تواند جایگاه ارزشمند و قابل دفاعی را در صنعت رقابت غذایی باز کند.
پاسخ: محصول نهایی روغن کمتری را نسبت به سرخ کردن سنتی جذب می کند. با این حال، خود دستگاه هنوز به حجم زیادی روغن برای کارکردن و غوطه ور شدن محصول نیاز دارد. صرفه جویی اصلی ناشی از افزایش طول عمر روغن به دلیل دمای پایین تر پردازش است که دفعات تعویض روغن را کاهش می دهد.
A: یک چرخه دستهای معمولی، شامل بارگیری، کاهش فشار، سرخ کردن، روغنزدایی و تخلیه، بسته به میزان رطوبت محصول و اندازه دستگاه میتواند از 20 تا 60 دقیقه متغیر باشد. این معمولاً بیشتر از زمانی است که برای عبور یک محصول از سرخ کن پیوسته اتمسفر لازم است.
پاسخ: در حالی که بسیاری از روغن ها را می توان استفاده کرد، روغن هایی با پایداری اکسیداتیو بالا، مانند روغن آفتابگردان با اولئیک بالا، روغن نخل اولئین یا روغن سبوس برنج ترجیح داده می شوند. از آنجایی که دمای سرخ کردن پایین است و اکسیژن وجود ندارد، نقطه دود روغن کمتر از مقاومت آن در برابر تخریب طولانی مدت است.
پاسخ: نه، آنها بسیار متفاوت هستند. سرخ کردن با خلاء یک فرآیند صنعتی است که از روغن داغ زیر خلاء عمیق برای آبگیری و پختن غذا استفاده می کند. سرخ کردن با هوا یک فناوری لوازم خانگی است که از یک فن با سرعت بالا برای گردش هوای گرم استفاده می کند که اساساً به عنوان یک اجاق همرفت کوچک عمل می کند. بافت ها و فرآیندهای حاصل اساساً متمایز هستند.