جوجه های گوشتی (نوعی که برای گوشت پرورش می یابند) معمولاً تا هفت هفته طول می کشد تا به وزن بازار برسند. هنگامی که آنها به اندازه و وزن مناسب رسیدند، کارگران آموزش دیده در مراقبت های انسانی وارد می شوند تا هر مرغ را با دست در مزرعه بگیرند. در طی این فرآیند، جوجه ها به قفس های نگهداری یا سطل های مدولار منتقل می شوند، که به طور خاص برای حمل و نقل به کارخانه فرآوری طراحی شده اند تا اطمینان حاصل شود که پرندگان به خود یا سایر پرندگان آسیب نرسانند و هوا قادر به گردش باشد.

برای کمک به توضیح بیشتر نحوه ذبح و پردازش مرغ ها برای گوشت، به 10 مرحله اصلی تقسیم شده ایم.

مرحله 1: رسیدن به کارخانه فرآوری

همانطور که در هنگام پرورش جوجه ها در مزرعه توجه دقیقی به رفاه جوجه ها می شود، در سفر کوتاه آنها به کارخانه فرآوری نیز همین امر صادق است. این سفر معمولا کمتر از 60 مایل دورتر است، بنابراین پرندگان مسافت های طولانی را طی نمی کنند.

در کارخانه های فرآوری مرغداری مدرن تمام تلاش می شود تا مرغ ها سریع و بدون درد فرآوری شوند. اول، آنها قبل از ذبح بیهوش و از درد بی خبر می شوند.

یک روش اصلی برای خیره‌کردن جوجه‌های گوشتی قبل از کشتار در ایالات متحده وجود دارد و آن «خیره‌کردن الکتریکی» است. این روش غالب برای بیهوش کردن پرندگان است. تعداد محدودی از امکانات در ایالات متحده وجود دارد که از سیستم های خیره کننده جو کنترل شده برای جوجه های گوشتی استفاده می کند. این سیستم ها از دی اکسید کربن برای بی احساس کردن پرندگان استفاده می کنند. سیستم دیگری از کاهش فشار اتمسفر برای بیهوش کردن پرندگان استفاده می کند.

هنگامی که به درستی کار می کنند، هر دو سیستم به یک اندازه انسانی هستند زیرا هر دو نیاز به نظارت، تنظیم و مدیریت مناسب دارند تا اطمینان حاصل شود که استانداردهای مراقبت انسانی را رعایت می کنند.

پس از برداشتن پرها، پرندگان به یک خط 'پاک کننده' فرستاده می شوند که اندام های داخلی و پاها را که به آن 'پنجه' نیز می گویند، خارج می شود.

از تک تک قسمت های پرنده استفاده می شود - به عنوان مثال، پای مرغ در کشورهای آسیایی به عنوان یک غذای لذیذ در نظر گرفته می شود و پرها به عنوان پروتئین در برخی از خوراک حیوانات استفاده می شود.

مرحله 5: تمیز کردن و خنک کردن

پس از برداشتن اندام ها، لاشه ها قبل از بازرسی تمیز می شوند. به عنوان یک اقدام اضافی برای کاهش بیشتر باکتری ها، آب و شستشوی ارگانیک ممکن است برای هر پرنده اعمال شود. هر ماده ای که برای این منظور استفاده می شود توسط سازمان غذا و دارو به دقت کنترل می شود و برای استفاده در تولید مواد غذایی تایید شده است.

تحقیقات تأیید کرده است که استفاده از این شستشوها نگرانی هایی برای سلامت انسان ایجاد نمی کند. بلکه استفاده از آنها سلامت محصولات نهایی را بهبود می بخشد. قبل از این فرآیند، که شامل سرد کردن پرندگان در دمای پایین‌تر برای تازه و تمیز نگه داشتن آن‌ها می‌شود، پرسنل تضمین کیفیت شرکت و ایمنی غذا یک بار دیگر آنها را از نظر کیفیت، ایمنی غذا و سالم بودن بازرسی می‌کنند. آنها از استانداردهای نظارتی و شرکتی سختگیرانه برای هر پرنده ای که وارد فرآیند سرمایش می شود پیروی می کنند.

مرحله 6: بازرسی توسط وزارت کشاورزی ایالات متحده 

هر پرنده ای که دارای پرچم باشد از خط حذف می شود، محکوم می شود و به موضوع رسیدگی می شود. مهم است که به یاد داشته باشید که مرغ‌های امروزی سالم‌ترین مرغ‌هایی هستند که تا به حال بوده‌اند – قطعات محکوم شده تنها کسری از یک درصد کل تولید را تشکیل می‌دهند.

این اینفوگرافیک هر مرحله از فرآیند مدرن بازرسی طیور را نشان می دهد:

مرحله 7: تست اضافی

پس از سرد شدن جوجه ها، آزمایش های میکروبیولوژیکی برای اطمینان بیشتر از ایمنی غذا بر روی تجهیزات و محصولات کارخانه های مرغ توسط شرکت ها انجام می شود. این شامل آزمایش هایی برای میکروارگانیسم ها می شود.

با توجه به اثربخشی این فرآیندها، صنعت درصد بسیار کمی از نتایج مثبت سالمونلا را در مقایسه با تولید کلی تجربه می‌کند. این بسیار کمتر از استاندارد 7.5 درصدی تعیین شده است

به عنوان یادآوری، همه مرغ ها زمانی که به درستی با آن ها دست و پنجه نرم می کنند و در دمای داخلی 165 درجه فارنهایت پخته می شوند، بی خطر هستند. در حالی که صنعت تمام تلاش خود را برای کنترل میکروارگانیسم‌های مسئول بیماری‌های ناشی از غذا قبل از خروج محصولات مرغ از کارخانه انجام می‌دهد، برای مصرف‌کنندگان به همان اندازه مهم است که به این دستورالعمل‌های پخت و پز بسیار ساده برای اطمینان از ایمنی کلی غذا پایبند باشند.

مرحله 8: 'پردازش دوم'

در مجموع، قبل از رسیدن به مصرف کنندگان، هر قطعه مرغ از نظر کیفیت، سالم بودن و ایمنی غذا با بیش از 300 بررسی ایمنی در طول کل فرآیند بازرسی می شود.

مرحله 9: بسته بندی

محصول پیچیده شده در سبدها قرار می گیرد و از طریق 'تونل انفجار' فرستاده می شود تا خنک شود. این کار به این دلیل انجام می شود که محصول با تازه نگه داشتن طولانی تر ماندگاری طولانی تری داشته باشد. اگرچه محصول در طی این فرآیند به میزان قابل توجهی خنک می شود، اما یخ نمی زند.

پس از سرد شدن مناسب محصول، توزین شده و دستورالعمل قیمت و حمل ایمن بر روی بسته الصاق می شود. برچسب های روی بسته های مرغ باید قبل از اعمال بر روی یک محصول توسط وزارت کشاورزی ایالات متحده تایید شود.

سپس محصول برای یک بررسی نهایی از یک فلزیاب عبور می کند تا اطمینان حاصل شود که چیزی در بسته وجود ندارد که متعلق به آنجا نباشد.

در نهایت، محصول در جعبه هایی بسته بندی می شود که در قسمت بیرونی جعبه یک برچسب قرار می گیرد. این برچسب تاریخ بسته بندی، مهر تایید USDA و شماره تاسیس کارخانه را نشان می دهد تا بتوان محصول را تا کارخانه ای که در آن تولید شده ردیابی کرد.

مرحله 10: حمل و نقل

در نهایت، مرغ در راه است به بازار محلی شما. قبل از بارگیری محصول نهایی بر روی کامیون ها، تریلرها برای اطمینان از عملکرد صحیح آنها بازرسی می شوند و به درستی خنک و تمیز می شوند.

پس از اتمام بارگیری، تریلر با مهر و موم غیرقابل دستکاری مهر و موم می شود. مهر و موم تا زمانی که محصول به دست مشتری نرسد شکسته نمی شود تا از ایمنی و سلامت محصول اطمینان حاصل شود.

محصولات خرده فروشی معمولاً یک روز پس از خروج از کارخانه تولید به انبار خرده فروش تحویل داده می شوند. اغلب، محصولات مرغ در همان روز تحویل در فروشگاه های مواد غذایی شرکت قرار می گیرند.